Łysienie u kobiet

W przypadku, kiedy łysienie androgenowe dotyczy kobiet, główną widoczną na pierwszy rzut oka różnicą w jego przebiegu w stosunku do łysienia mężczyzn, jest w miarę równomierna utrata włosów na całej powierzchni skóry głowy.
Niekiedy jednak ma miejsce nasilone łysienie w okolicy czołowej i środkowej części głowy połączone z powolnym rzednięciem włosów w pozostałych miejscach na skórze głowy.
Tu również przyczyną stanu chorobowego jest zaburzenie poziomu androgenów – męskich hormonów płciowych. W gruczołach łojowych zachodzi przekształcenie testosteronu w DHT i jego szkodliwy wpływ na mieszki włosowe.
Pierwotne uwarunkowania tego typu zaburzeń u kobiet mogą być rozmaite – mogą do nich należeć guzy hormonozależne, czy na przykład torbiele jajników. Przyczyną może być także stosowanie niektórych leków antykoncepcyjnych, ciąża, menopauza, czy nadczynność tarczycy.
Zaburzenia związane z działaniem androgenów zazwyczaj prowadzą poza łysieniem do innych niepożądanych skutków, jak na przykład nadmierne owłosienie skóry i ciała, trądzik oraz rozregulowanie cyklu miesiączkowego.
Tu także istotne znaczenie mają dziedziczne predyspozycje. Łysienie zwykle nie jest tak silne jak ma to miejsce u mężczyzn. Zazwyczaj dochodzi bowiem jedynie do przerzedzenia i ścieńczenia włosów, a nie wyłysienia.

Łysienie w tym przypadku rozpocząć się może już we wczesnym wieku. Może początkowo nastąpić pogłębienie kątów czołowych oraz powolne podwyższanie się granicy czoła. Nasilona utrata włosów na szczycie głowy, podobnie jak u mężczyzn nie przekracza granicy części potylicznej.
Typowym objawem w przebiegu tego rodzaju łysienia jest występowanie łojotoku, skutkującego przetłuszczeniem włosów. Często także występuje świąd oraz łupież – zazwyczaj najpierw jest on suchy. Włosy pozostałe w rejonach dotkniętych łysieniem stają się cienkie.
W długotrwałym przebiegu łysienia dochodzi do silnego przerzedzenia włosów, ale jak już wspomniano, nie następuje wyłysienie całkowite, jakie zachodzi u mężczyzn.
Często łysienie typu męskiego u kobiet przebiega równolegle z nasilonym występowaniem owłosienia w innych częściach ciała. Objaw ten upodabnia przebieg łysienia androgenowego kobiet i mężczyzn.

Skóra głowy nie jest w tak silnym zaniku, jak ma to miejsce u łysiejących mężczyzn. Następuje natomiast przerzedzenie mieszków włosowych (część mieszków jest rozwinięta prawidłowo, podczas gdy inne znajdują się w stanie zaniku).
W przypadku występowania łojotoku stosowane są preparaty takie jak w przypadku leczenia tego objawu u mężczyzn, co również daje zadowalające efekty.
Poprawę przynosi też porzucenie częstych i uciążliwych dla włosów zabiegów kosmetycznych.