Nadmierne owłosienie

Leczymy-Łysienie.pl

Nie chcesz łysieć ? Nie musisz !
Wszystko o łysieniu w jednym miejscu

forum
Polecane produkty

Nanogen Volluma HSR



Transplantacja włosów – Przeszczepanie włosów jest obecnie jedynym sposobem na przywrócenie morfologicznego wyglądu naszej głowy. Przeszczepiane włosy nie tracą siły wzrostu. Dlatego w miejscu, na które zostaną przeszczepione nadal zachowują genetycznie zaprogramowaną zdolność do wzrostu przez całe życie.
Więcej informacji na : www.przeszczepwlosow.org.pl

Nadmierne owłosienie

Jako nadmierne owłosienie określane jest występowanie w pełni rozwiniętych włosów w tych miejscach na skórze, które normalnie są nieowłosione, to znaczy pokryte jedynie drobnym meszkiem włosowym.
Zaburzenie takie może dotyczyć zarówno kobiet jak i mężczyzn, chociaż o wiele bardziej dotkliwie odczuwane jest ono w przypadku pań.

Przyczyny wystąpienia nadmiernego owłosienia mogą być rozmaite. Jeżeli jest ono związane z zaburzeniem poziomu męskich hormonów (androgenów) u kobiet, wówczas zaburzenie określane jest w medycynie jako hirsutyzm. Często współistnieje ono z tzw. wirylizmem.
Z kolei jeśli nadmierne owłosienie jest spowodowane rozmaitymi czynnikami innymi niż zaburzenia hormonalne – wówczas jest to tzw. hipertrichoza.

Hirsutyzm

Objawia się on występowaniem u kobiet nadmiernego, typowo męskiego owłosienia, tzn. umiejscowionego na twarzy, klatce piersiowej i brzuchu, nadmiernego owłosienia wzgórka łonowego itd. Włosy te są w odróżnieniu od właściwego dla tych miejsc meszku włosowego grube i pigmentowe (włos właściwy).

Przyczyny leżące u podłożu hirsutyzmu to zaburzenia w poziomie męskich hormonów płciowych (lub nadwrażliwość na te hormony), stąd też nadmierne owłosienie występuje w miejscach szczególnie wrażliwych na działanie androgenów.
Zaburzenie może mieć podłoże genetyczne, ale może również nastąpić np. w przebiegu ciąży - mając wówczas związek z rozstrojeniem hormonalnym organizmu, lub też być powiązane z przebiegiem niektórych nowotworów – tzw. hormonalnie czynnych (np. nowotwory tarczycy), chorobach jajników i innych.

Przyczyny hirsutyzmu mogą być również bezpośrednio powiązane z przyjmowaniem niektórych środków (pewne rodzaje leków, jak na przykład: sterydy anaboliczne, kortykosterydy, leki przeciwpadaczkowe, środki antykoncepcyjne). Wskazuje się na zwiększone predyspozycje do wystąpienia hirsutyzmu w okresie pokwitania i menopauzy, choć jednak najczęściej zaburzenie ujawnia się u w okresie dojrzewania.

Często hirsutyzm powiązany jest z przebiegiem ogólniejszego, znacznie poważniejszego procesu – wirylizacji (maskulinizacja) jako jeden z jego zasadniczych elementów. Jest to występowanie u kobiet całego szeregu somatycznych cech męskich. Z przebiegiem wirylizacji wiąże się wykształcenie męskiej budowy ciała (głównie charakterystyczne, szersze ramiona), niższa skala głosu, zmiany w budowie narządów płciowych (przerost łechtaczki).

Najpowszechniejsza jest tzw. samoistna postać hirsutyzmu, która nie jest związana z podwyższonym poziomem androgenów. Jest to tak zwany hirsutyzm idiopatyczny. Występuje wówczas nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny – wtedy nawet prawidłowy ich poziom skutkuje wystąpieniem nadmiernego owłosienia na ciele.

Hirsutyzm dotyczy bardzo dużego odsetka kobiet, przy czym zazwyczaj ma on niewielkie nasilenie. Zdarza się jednak, że męski typ owłosienia jest u kobiet bardzo silnie rozwinięty. Zazwyczaj wówczas stanowi to dla kobiety bardzo poważny, zrozumiały problem, i to nie tyle natury dermatologicznej co psychologicznej.

Zdiagnozowanie hirsutyzmu z uwagi na charakterystyczne objawy nie jest trudne. Natomiast określenie jego dokładnych przyczyn i właściwego leczenia wymaga wizyty u endokrynologa – czyli lekarza zajmującego się zaburzeniami gruczołów wydzielania wewnętrznego, w tym zaburzeniami w wydzielaniu gruczołów.

Zbyt intensywne owłosienie wzgórka łonowego stanowi charakterystyczny objaw nadmiernego owłosienia u kobiet.

Górna granica owłosienia łonowego jest często przerośnięta znacznie przekraczając linię tzw. spojenia łonowego i ma kształt półkolisty. Może także ona łączyć się z owłosieniem linii białej (ciągnącej się od spojenia łonowego, przez pępek i wyżej) sięgając wówczas niekiedy do pępka lub nawet powyżej niego. Taki typ nadmiernego owłosienia łonowego bywa opisywany jako strzałkowy.
Boczna granica tego owłosienia przechodzi z kolei często na wewnętrzną powierzchnię ud. W skrajnych przypadkach może łączyć się z nadmiernym owłosieniem ud.
Owłosienie łonowe jest w przypadku hirsutyzmu znacznie bardziej obfite (gęste) niż w przypadku owłosienia prawidłowego.

Nadmiernemu owłosieniu wzgórka łonowego często towarzyszą stany łojotokowe, łuszczyca, rogowacenie przymieszkowe.

Tego typu nadmierne owłosienie jest szczególnie uciążliwe także z uwagi na trudność w depilacji tych szczególnie wrażliwych okolic skóry, choć przy zastosowaniu odpowiednich zabiegów można na szczęście dość skutecznie z nim sobie poradzić.

Poznaj szczegóły zagęszczania włosów mikrowłóknami na stronie:
www.HerKen.pl

Działanie mikrowłókien
Najlepsze blogi

zobacz więcej blogów   |   Napisz swój blog!

Strony, które mogą Ci pomóc:

Zwalcz łysienie plackowate, androgenowe i wzmocnij rzadkie włosy. Oferujemy skuteczne środki na porost włosów. Leczenie łysienia i wypadanie włosów usunie peruki naturalne z Twojego życia.

Copyright 2010 by Leczymy-Łysienie.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone.